(M)-ALBUMS
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα (M)-ALBUMS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30.12.13

ALBUMS // 2013

After Dark v.2
Anna Calvi - One Breath
Arcade Fire - Reflektor
Arctic Monkeys - AM
Atoms for peace- AMOK
Bastille - Bad Blood
Boards of Canada - Tomorrow's Harvest
Bonobo - The North Borders 
Braids - Flourish Perish
Chvrches- The Bones of what you Believe
Cocorosie- Tales of A Grass Widow
Daft Punk - Random access memories 
Dark side- Phychic
David Bowie - The Next day
David Lynch - The big Dream
Deptford Got - Life after defo
Editors- The weight of your love
Forest Swords - Engravings
Fuck Buttons - Slow Focus
How to destroy angels - Welcome oblivion
Indians - Somewhere Else
James Blake Overgrown
Julianna Barwick - Nepenthe
Kadebostany - Pop Collection
Keep Shelly In Athens - At Home 
King Krule - 6 Feet Beneath The moon
London Grammar - If you wait
Lorde Pure Heroin 
Moderat - II
Mount Kimbie - Clod Spring Fault Less Youth 
MS MR - Second Hand Rapture
Phoenix - Bankrupt!
Rhye - Woman
Sigur Ros - Kveikur
Suuns - Images Du Futuur
The Flaming Lips - The terror
The Knife - Shaking The habitual
Ulver - Messe I.X-VI.X
Wooldkid - The golden age
Yeah yeah yeahs - Mosquito 


Soundtracks i loved

Blue Jasmine 
The Great Gatsby 




3.10.13

Album : 2L8 - Η Κλωστή

Η Κλωστή ακούστε την /νιώστε την / κατεβάστε την !
Το νέο άλμπουμ των 2L8 αφέθηκε ''ελεύθερο'' να μας μιλήσει για όλα αυτά που  καίνε την ανθρώπινη ανάγκη που υπάρχει γύρω απο το εγώ και φθάνει στο εμείς !

Το άλμπουμ το οποίο δημιουργήθηκε μέσω crowdfunding  τώρα είναι εδώ για να το ακούσετε .

Το Dreamfacto το προτείνει στα must listen του 2013 ! 
Δεν υπάρχουν λόγια για να το περιγράψω, απλά λόγια για να ακούσετε υπάρχουν πολλά !
Αυτό το άλμπουμ είναι τόσο θεατρικό που ΠΡΕΠΕΙ να γίνει MUSICAL ....τέλος !
download
http://2l8toolate.bandcamp.com/album/the-thread


'''Σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο, προσκαλούν: "ελάτε Πιο Κοντά", και ας χαθούμε όλοι μαζί, για μια φορά "ας φτιάξουμε μία νέα λέξη με ένα καινούριο νόημα" και ας σημάνει το τέλος μας."Αλλιώς ας πούμε ότι δεν υπήρξαμε ποτέ". Υπομένουν στην Οδύνη, τις φωνές, η μία μετά την άλλη, οι λέξεις τους χτυπούν ανελέητα, χάνονται στο χάος ενός κόσμου στον οποίο όλοι μιλούν ταυτόχρονα και κανείς δεν βρίσκει το κουράγιο να ακούσει, να αφουγκραστεί. Απαντούν μέσα από την δική τους Κόλαση, σκαρφίζονται ένα νέο τρόπο, με ένα ωστικό κύμα, θέλουν να ταρακουνήσουν, να αναγκάσουν τις φωνές να σωπάσουν. Παρακολουθούν από το Διάστημα, κυνικά, καταγράφουν την απώλεια: "Αποχωριζόμαστε, σπάμε ξανά και ξανά". Γιατί εμείς είμαστε οι "νεο-εξόριστοι". Οι αριθμοί ολοένα και αυξάνονται, φτάνουν Στο Άπειρο, αλλά όταν "οι σειρήνες αναγγέλλουν πόλεμο" ξαφνικά προσγειώνονται σε έναν πραγματικό κόσμο που δεν αναγνωρίζουν. Γιατί απουσίαζαν. "Ήρθαμε από το καλύτερο χθες, τι έγινε με το αύριο;" πνίγονται, οι λέξεις καίγονται μέσα στο στόμα τους. Κυκλοφορούν σημαδεμένοι. Όλοι με την ίδια Σκιά στο Δέρμα σε αέναη επανάληψη, "ανακαλύπτουν τα ίδια, ξανά και ξανά". Αρνούνται. Μηδενίζουν τα πάντα. Επιθυμούν να επιστρέψουν στο αστρόπλοιο, "το μόνο που θέλω είναι να ζήσω Για Πάντα σε κάποιο άλλο όνειρο, κάποια άλλη στιγμή. Να κρυφτώ εκεί". Αλλά "δεν μπορείς να κρυφτείς, δεν μπορείς να τρέξεις μακριά, είναι εδώ, είναι τώρα, είναι παντού". Δεν υπάρχει άμαχος πληθυσμός στον πόλεμο της μνήμης. Μπορεί να ψελλίζουν "μισώ τον αγώνα", αλλά πολεμούν για το μόνο που έχει μείνει. Για μία Κλωστή. Έχουν περάσει 365 Νύχτες χωρίς Όνειρα πλέον, και πριν ακόμη ξεκινήσουν, πριν το καλωσορίσατε, γνωρίζουν το τέλος της ιστορίας, γιατί στις "μαύρες μέρες που ήρθαν, με μαύρες τις καρδιές οι άντρες, κυνηγάνε όλη μέρα για όσα έκανε ο πατέρας, για όσα είπε η μητέρα". Και αυτοί οι άνδρες είναι που παρελαύνοντας και ζητώντας αίμα θα βάλουν τέλος στην τελευταία ελεύθερη φωνή. Και θα μείνει μόνη η εκφωνήτρια, να ρωτάει: τι ακολουθεί;''




24.4.12

Album : Apparat - The Devil's Walk



Ένας αλλιώτικος τρόπος ,μια ιστορία για κάθε άλμπουμ .
Σας προτείνω να ακούσετε αυτό το άλμπουμ εγώ το άκουσα και έγραψα για τα μέρη που με ταξίδεψε .



Kαλλιτέχνης : APPARAT
Tίτλος άλμπουμ :  The Devil's Walk
Είδος : Aτμοσφαιρικό , down tempo
Χώρα : Γερμανία












 Ξεκίνησα να περπατώ με το Sweet Unrest σε μια σκηνή με μελωδίες βγαλμένες σαν απο ταινία παιδική με μεταλλικές κιθάρες και χορωδίες αγγέλων ,στην συνέχεια με το Song of los μια μελωδία που φωνάζει στο ήσυχο τοπίο που σε μεταφέρει μέσα από μια απώλεια της φωνής και το παρελθόν .Λίγο πιο κάτω στο Black Water είναι νύχτα και μέσα στο καράβι η μόνη συντροφιά που έχεις είναι τα αστέρια και η μαύρη θάλασσα που όσο την παρατηρείς το κύμα δυναμώνει και σε μεταφέρει στο βυθό , μα εσύ είσαι ατάραχος και το απολαμβάνεις ακόμη και τα αστέρια σε ακολουθούν εκεί κάτω στο ταξίδι . Ξαφνικά ακούς την βροχή να σε ξυπνάει απο το όμορφο όνειρο!
  Στο Goodbye σηκώνεσαι απο το κρεβάτι είναι πρωί ο ήλιος αρχίζει να καίει και το μπάσο σου φωνάζει να βγείς έξω και ενώ περιμένεις να δείς την άγρια δύση, μια φωνή σε πάει ταξίδι σε ένα σύγχρονο ινδιάνικο τραγούδι που μιλάει για έναν αποχωρισμό, έτσι εσύ κοιτάς τον καπνό και δεν ξέρεις αν σου λένε αντίο το μόνο που ξέρεις είναι πως νιώθεις κάτι οικείο .Αποφασίζεις να κάνεις λίγα βήματα πίσω και ανοίγεις την πόρτα που βρίσκεται κοντά σου , ξαφνικά  είσαι σε άλλη εποχή .
  Ξανά μαζί με το Candil De La Calle   να σε οδηγεί ίσως σε ένα μακρύ θάλαμο και να αναρωτιέσαι πως θα φτάσεις στο φώς που κείτεται  χαμηλά στο τέλος του μυαλού σου .Εδώ ξέρεις πως είσαι ζωντανός , οι ήχοι γίνονται πιο ηλεκτρονικοί πιο τεχνητοί . Για μια στιγμή κλείνεις τα μάτια και περπατάς επάνω σε ένα λεπτό μεταλλικό δάπεδο πολύχρωμο σαν ένα παιδικό μεταλλόφωνο  ,ό ήχος που ακολουθεί με τα βήματα σου τώρα σου αρέσει και βρίσκεις την αφορμή να παίξεις .Έτσι χοροπηδάς άναρχα επάνω στο γυαλιστερό αυτό πάτωμα και από την χαρά σου ακούς έγχορδα να πάιζουν, ''Τhe soft voices'' .Συνεχίζεις και στο Εscape είσαι στην άκρη του ορόφου και κοιτάς κάτω τον ουρανό να απλώνεται και να φτάνει στο πράσινο γρασίδι .Πηδάς και τα χέρια σου γίνονται φτερά ,είσαι στον αέρα και φτάνεις σιγά , σιγά στον πράσινο θησαυρό για να μυρίσεις , μετά το ουράνιο ταξίδι σου , το χλωρό και κατά-ζώντανο  γρασίδι . Έτσι με το που πατάς το πόδι σου στο πράσινο έδαφος νιώθεις κατ’ ευθείαν την διαφορά που είχε με το μεταλλικό και τα φύλλα από το γρασίδι αγγίζουν τον αστράγαλο σου και σε γαργαλούν το ένα μετά το άλλο και ξαπλώνεις  με τα μάτια να κοιτούν τον ουρανό και το μεταλλικό δάπεδο που ίπταται και το συγκρατεί ένα μεγάλο λευκό ζέπελιν που γράφει με τεράστια γράμματα ''ευτυχία''. Πάνω που χαμογελάς, νιώθεις κατά γράμμα την λέξη τις άσπρης φούσκας να διαπερνά τον εγκέφαλό σου καθώς ξεκινάει το Αsh Black Veil και για πρώτη φορά μένεις εκεί στο ίδιο μέρος ξαπλωμένος λίγο πιο βαθειά στο γρασίδι. Ακουμπάς την ξεραμένη γη και σκοτεινιάζει .Δύο τεράστια όμορφα σύννεφα είναι από πάνω σου και σου χαμογελούν καθώς αφήνουν τα δάκρυα ευτυχίας τους να πέφτουν απαλά στην γη και στο πρόσωπό σου παίρνοντας την θέση των δικών σου δακρύων , έτσι ξέρεις πως όσο είσαι εκεί δεν θα κλάψεις . Αυτό σε κάνει να χαμογελάς πιο πολύ και το πρόσωπό σου γίνεται καυτό και φωτεινό σαν ένας μικρός ήλιος και εξατμίζει τις σταγόνες .Δίνει ζωή στο φυτικό σύμπλεγμα γύρω σου και σιγά ,σιγά εσύ γίνεσαι ένα με το γρασίδι και αρχίζεις να συρρικνώνεσαι τόσο πολύ που όλα τα έντομα  , θα μπορούσε κανείς να τα μπερδέψει με φίλους σου .
Σταματάς,  στο '' Α Bang In The Void ''  παγώνεις και παρατηρείς τις τόσο αρμονικές κινήσεις μιας ομάδας μυρμηγκιών που πηγαίνουν σαν βιαστικοί άνθρωποι στο μετρό , αλλά ποτέ δεν πρόκειται να πέσουν το ένα πάνω στο άλλο . Ίσως είναι χιλιάδες μπροστά σου , βαδίζεις αργά και δεν σου δίνουν σημασία , τρέχουν να μαζέψουν τις προμήθειες για το μετά. Αυτό το μετά που το ένστικτο τους , το επέβαλε . Φτάνεις στην άκρη δίπλα στο νερό κάτι σαν ρυάκι περνά από δίπλα σου , πιθανόν να είναι δέκα σταγόνες νερό στον πραγματικό κόσμο ,μα εσύ μπορεί και να πνιγείς αν δεν προσέξεις . Σκύβεις να πιείς νερό και ξεκινά το ''Your House Is My World '' , μόλις κατεβάζεις την πρώτη γουλιά ξαφνικά γυρνάς στο κανονικό σου μέγεθος και παρατηρείς απο ψηλά τα μυρμήγκια. Τότε σκέφτεσαι καλύτερα ότι και αυτά υπάρχουν γύρω σου , δεν είσαι μόνος ,κι αυτά τρέχουν για να επιβιώσουν μόνο που για αυτά , το σπίτι σου είναι ο κόσμος τους και εσύ είσαι ένα δαίμονας που περπατά . (The Devil's Walk )